Het is 1 januari.
Ik kijk naast me en ik zie mijn lieve vriend naast mij staan.
Wat fijn dat hij met mij is meegegaan.
Ik voel het koude zand onder mijn voeten en de wind is guur. Mijn neus wordt koud en ik voel de wind in mijn gezicht. Ik beweeg mijn armen en benen op de maat van de muziek om enigszins warm te worden.
Ik kijk om me heen en zie een stuk of 150 mensen met een oranje Unox-muts op. De meesten dragen een wit T-shirt met de tekst Nieuwjaarsduik Berkelland. Wij hebben ’m ook aan.
De DJ staat met zijn draaitafel onder de bomen en draait opzwepende muziek. De burgemeester staat met een microfoon klaar om af te tellen.
‘Inwoners van Borculo, zijn jullie er klaar voor?!
5, 4, 3, 2, 1… START!’
Onder het gejuich van de toeschouwers rennen we het strand over en het koude water in.
Even lijkt de tijd te vertragen.
Ik voel de koude modder tussen mijn tenen. Het ijskoude water op mijn huid.
Het prikt en mijn adem stokt.
Naar mijn buik ademen.
Focus.
Kijk om je heen.
Wat hoor je, wat voel je?
Vertraag je adem.
Adem door je neus.
Ik voel dat ik ontspan.
Ik zie de eerste mensen het water weer uitrennen. Naast mij zie ik mijn vriend, ook helemaal in het hier-en-nu.
In de winter van 2023 maakte ik kennis met ACT4life (toen nog ACT4kids), tijdens de zesdaagse training gegeven door Judith. Een belangrijk moment voor mij waren de bereidheidsoefeningen.
We kregen de opdracht om yoghurt over ons eigen hoofd te gieten onder de douche. Ik voelde direct: dit is te makkelijk voor mij. Hiermee zocht ik het ongemak niet echt op.
Ik ging op zoek naar iets anders.
Koud douchen.
En dan écht: direct onder een koude douche stappen. Niet van warm naar lauw en dan steeds kouder.
De eerste keer dat ik dit deed, wist ik nog niet dat gedoe accepteren zo’n belangrijk onderdeel van mijn leven zou worden.
In het koude water van de Hambroekplas schiet de herinnering aan mijn eerste echte koude douche door mijn hoofd. Ik voel dankbaarheid. En vanbinnen word ik warm.
Ik loop het water uit en merk dat de wind minder koud aanvoelt op mijn huid. Ik pak de hand van mijn vriend, lach naar hem en samen lopen we naar onze spullen.
Onze trainer Allyssia Sevenhuijsen laat zien hoe ACT4life haar dagelijks leven raakt. Niet door iets op te lossen of weg te duwen, maar door ruimte te maken voor wat er is. Precies daar.
Als je ook een ervaring wilt delen, groot of klein, schrijf ons 💌 teamflow@act4life.nl
