Afgelopen week verscheen opnieuw een bericht dat de vinger op de zere plek legt: de GGZ raakt steeds vaker overbelast met hulpvragen die eigenlijk te licht zijn voor specialistische zorg. De oproep is helder: als kinderen en jongeren al op school leren omgaan met gedachten en gevoelens, kan dat veel verschil maken – voor henzelf, voor scholen én voor de zorg.
Schoolpsycholoog en docent basistraining ACT4school Laura Stroo ziet wat er gebeurt wanneer ACT4school zijn intrede doet op school: “Het helpt enorm dat er één taal is. Beeldend, simpel en voor iedereen begrijpelijk.”
Een klein moment uit een kleuterklas laat dat prachtig zien. Tijdens een klassenuitje naar een museum werd het voor één kind erg spannend van te voren. Hij riep dat hij niet mee wilde. En toen zei een van de kinderen: “Juf, zullen we zijn uil met z’n allen even wegblazen?”
Binnen ACT4school staat de uil symbool voor gedachten en gevoelens – alles wat je hoofd en lijf je vertellen. De uil kreeg even ruimte. Alles wat hij zei (het is eng, het lukt niet) mocht er zijn én weer wegwaaien. De hele klas deed mee. Dat gaf het kind ruimte om ontspannener met de groep mee te gaan.
In de gezamenlijke evaluatie werd duidelijk wat dit opleverde: één gedeelde taal doe door de hele klas gesproken werd en ingezet kon worden. Zoals Laura het verwoordt: “Iedereen weet meteen: die uil is druk en belemmerend – en daar kunnen we samen iets mee.”
Voor Laura raakt dit werk aan iets persoonlijks én wezenlijks:
“Ik vind het zo fijn om te zien dat scholen hier echt mee werken en dat het in de praktijk iets oplevert. Dat geeft mij zoveel zingeving en voldoening. Dit is echt mijn hartenpad.”
Volgens haar is dat ook precies de kracht van ACT4school:
“Gedoe hoort bij het leven. Niet alles is leuk en makkelijk. Je kunt het niet altijd uit de weg gaan én je kunt vaardigheden leren om hiermee om te gaan. En het mooie van ACT is natuurlijk ook dat het kinderen ook nog leert wat belangrijk voor hen is, waar zij blij van worden en dat helpt weer bij het besef van henzelf. Bovendien leren we hiermee ook besef van de ander hebben, elkaar begrijpen, in kunnen leven en je tot elkaar verhouden. We kunnen elkaar ondersteunen, juist met de mooie beelden en gemeenschappelijke taal van ACT4school. Je hoeft niet alles te begrijpen om er wél mee te kunnen werken.”
Dit voorbeeld laat zien waar het begint: in het klaslokaal, waar een gedeelde taal helpt om te herkennen wat er speelt, en waar leerlingen samen oefenen in het omgaan met wat zich aandient. Waar levensvaardigheden worden ontwikkeld die bijdragen aan veerkracht, richting en betekenis – vaardigheden die niet ophouden bij de schooldeur, maar meegaan het leven in.
