ACT4life betekent voor iedereen iets unieks. ACT4lifer Natasja Pullens – van Eggelen deelt haar persoonlijke verhaal.
“Ik heb eigenlijk een hekel aan foto’s.” En toch kwam er voor de Eilandpost meteen een in haar gedachten op, genomen tijdens een dierbaar hartenmoment waarop ze breed lachend te zien is. “Oké, mijn uil vindt er van alles van, maar het klopt ook helemaal. Deze foto ís gewoon wie ik ben.”
“Wanneer er op school gedoe is dan mag ik komen.” De naam van Natasja’s praktijk heet SKETCH en dat is niet toevallig. “Een dag voordat ik ging inschrijven bij de KvK had ik nog steeds geen naam. Toen zei een vriendin: ‘Wat denk je van Supporting Kids Embracing Their Challenges?’” En zo werd SKETCH geboren. Niet alleen als naam, maar als richting, als visie. “Het gaat over kinderen en eigenlijk over ons allemaal: leren omarmen wat er is. Niet fixen, niet oplossen, maar aankijken en erin bewegen.”
Thuiskomen in jezelf
“Tijdens de training werd gezegd – ‘Geef het even wat tijd’ – en nu weet ik: dat klopt echt. Alles is gaan landen. Eerst wilde ik álles meteen kunnen en snappen, nu voel ik: het komt. Het groeit van binnenuit.” Waar ze eerst verzamelaar was van materialen, werkv
Niet de olifant van een ander
“Ik was in mijn beginjaren als coach geneigd om die olifant van een ander op mijn rug te nemen. Kom maar, ik draag het wel even. Maar dat kan niet. En dat mag ook niet.” Deze simpele maar diepe metafoor heeft haar kijk op coaching, lesgeven en samenwerken voorgoed veranderd. “Ik mag er zijn, ik mag naast iemand lopen, maar het blijft hún olifant. En dat inzicht? Dat is zó bevrijdend.”
De kracht van taal
Het ACT4life-model heeft Natasja niet alleen handvatten gegeven, maar ook taal. Taal voor wat ze al voelde maar nog niet goed kon benoemen. “Ik zie het nu zo vaak gebeuren. In een klas, met een leerkracht, met een kind. En dan komt ineens die uil, of die rotonde, of dat eiland. Het Kruispunt geeft zó veel inzicht – voor kinderen én leerkrachten. Je maakt direct verbinding.”
Zelf ervaren = echt overbrengen
“Ik heb geen andere scholing meegemaakt die zó binnenkwam. Het is geen methode. Het is wie ik ben geworden. En dat maakt dat ik het echt kan overbrengen.”
Een concreet voorbeeld is haar deelname aan een triatlon. “Ik stond bij het zwembad en dacht: wat doe ik hier? Ik kan dit niet. Maar ik deed het. En nu vertel ik dat aan kinderen. Welke uil denk je dat ik daar tegenkwam? En dan gaan alle vingers omhoog.”
Vertragen is ook een stap
“We willen vaak te snel. Ook leerkrachten: ‘Wat moeten we doen, hoe pakken we het aan?’ Maar soms is het antwoord: even niks. Even stilstaan. Even thuiskomen.” In haar trajecten probeert ze anderen niet alleen te helpen met ‘doen’, maar vooral met ‘zijn’. “Het is geen trucje. Het is een manier van leven. En als je het zélf hebt gevoeld, kun je het ook doorgeven.”
Tot slot: een boodschap aan mede-ACT4lifers
“Na het volgen van de training ben je misschien net als ik twee jaar geleden nog aan het verzamelen, aan het uitproberen. Dat is oké. Het gaat landen. Vertrouw erop. Ik heb inmiddels ontdekt dat ik nog zóveel meer in handen heb dan ik in eerste instantie dacht.”
